ΝΕΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΔΗΜΟΥ ΩΛΕΝΗΣ

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 2621362501
ΔΗΜΑΡΧΟΣ 2621362510
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ 2621362521
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ – ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ
Αριστέα Αθανασοπούλου 2621362509
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Δ.Σ.
Αθανάσιος Καλαμπόκας 2621362518
ΛΗΞΙΑΡΧΟΣ
Αθανάσιος Καλαμπόκας 2621362511
ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
Δημουλιά Παναγιώτα/ Καρύγιαννη Μαρία 2621362512
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
Κωνσταντοπούλου Καλιρόη 2621362514
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Αριστέα Αθανασοπούλου 2621362520
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
Δημητρόπουλος Νικόλαος 2621362519
Αλεξανδρόπουλος Ιωάννης 2621362519
ΤΑΜΙΑΣ 2621362523
Γαλανόπουλος Χρήστος 2621362513
ΓΕΩΠΟΝΟΣ
Στάμου Στυλιανή 2621362515
ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟ –ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΟ
Σταυροπούλου Παναγιώτα 2621362516
ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟ –ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ
Θεοδωρόπουλος Δημήτριος 2621362517
ΚΕΠ
Γιαννακοπούλου Βενέττα/Μπάντος 2621062560 τηλ. 2621362522
Χαράλαμπος 2621062561 Fax
Τ.Δ. ΓΟΥΜΕΡΟΥ 2621093008
Nικολόπουλος Νικόλαος Tηλέφωνο και Fax
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ/ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 2621062590
ΜΑΓΟΥΛΑΣ
ΑΠΟΘΗΚΗ 2621061815
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (Μαγούλα) 2621061590
Οι παλαιοί αριθμοί τηλεφώνων του Δήμου θα ισχύουν μέχρι 15 Απριλίου 2009.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΤΗ

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή άθελά μας ο νους ξαναγυρίζει

νοσταλγικά και με συγκίνηση για μια αναδρομή στις περασμένες

Αποκριές. Τότε που η Αποκριά ήταν ένα ξέφρενο πανηγύρι, ένα

ξεφάντωμα γέλιου και κεφιού.Ήταν ένας εύθυμος παράδει-

σος, μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, ήταν η ζωή με τη

γελαστή της όψη. Οι άνθρωποι τότε ήξεραν και μπορούσαν να

χαίρονται και να διασκεδάζουν,να σμίγουν οι καρδιές, να ανοί-

γουν διάπλατα οι ψυχές για να ξαλαφρώνει ο πόνος. Στ’ αλή-

θεια, τότε οι χωρικοί καταλάβαιναν Αποκριές με τα πα-

τροπαράδοτα αυτοσχέδια μασκαρέματα, με τα έξυπνα

και χαριτωμένα πειράγματα.

Εδώ κοιμάται ήσυχα ένας μεγάλος φουκαράς που η

δουλειά του ήτανε να είναι μασκαράς.

Η Αποκριά άρχιζε στα χωριά μας με τον τελάλη που

φώναζε δυνατά, την Κυριακή του Τελώνου και Φαρι-

σαίου, σε όλες τις γειτονιές του χωριού, ότι ήρθαν οι

Αποκριές και πρέπει να ετοιμάσουν το θρεφτάρι τους

(γουρούνι) για σφάξιμο. Γι’ αυτό η πρώτη εβδομάδα της

Αποκριάς λέγεται «προφωνή», διαλαλούσε δηλαδή τον

ερχομό της Αποκριάς ο τελάλης. Κάθε σπίτι έπρεπε να

ματώσει, να σφάξει το αποκριάτικο χοιρινό.

Όταν άρχιζε η Αποκριά οι νοικοκυρές του χωριού,

στούμπιζαν και κοπάνιζαν το σιτάρι που χρειάζονταν

μαζί με τις πρασουλίθρες και τα μπαχαρικά για να γεμί-

σουν, τα άντερα του αποκριάτικου χοιρινού. Όλα αυτά

γίνονταν με τη ντριβάλα που είναι μια μεγάλη στρογ-

γυλή πέτρα.

Οι προετοιμασίες της Αποκριάς ήταν χαρά μιας μο-

ναδικής γιορτής που συμμετείχε ολόψυχα καθημερινά

και για πολλές μέρες όλο το χωριό. Η πρώτη καλεσμένη

στην προετοιμασία για το πανηγυρικό γιορτάσι ήταν η

χαρά, για να ξαλαφρώσει ο πόνος και να γλεντήσει εάν

ήθελε και η λύπη, όπως λέει ο Τίμος Μωραϊτίνης.

«Ποιος ξέρει... στην Αποκριά

το ξέφρενο μεθύσι.

Μπορεί κι η λύπη νά ‘θελε

απόψε να γλεντήσει»

Με το σφάξιμο και τα πρώτα σκουσμάρια των γου-

ρουνιών, όλα τα παιδιά ζητούσαν άδεια από το δά-

σκαλο. Έτρεχαν για να αρπάξουν τη γουρουνίσια

φούσκα. Την έτριβαν στη στάχτη και την έκαναν ένα τέ-

λειο παιχνίδι για να γελάσουν και να χαρούν. Δεν ξε-

χνούσαν να βάλουν στο κούτελό τους, ένα κόκκινο

σταυρό από το αίμα του σφαγμένου γουρουνιού για να

δείξουν πως στο σπίτι τους έσφαξαν γουρούνι και για

να μην τα τρώνε το Καλοκαίρι τα κουνούπια.

Τα παιδιά περίμεναν με ανυπομονησία γύρω από τη

φωτιά που τη σύμπαγαν για να ψηθεί γρήγορα ο καρί-

τζαφλας, που τον είχαν ρίξει στη θράκα για να τον φάνε

και να αρχίσουν οι γουρνοχαρές.

Για τους μεγάλους η Αποκριά άρχιζε με λίγο συκώτι

που έψηναν στα κάρβουνα της φωτιάς, ανάλατο τυρί και

πολύ κρασί. Το μεσημέρι έτρωγαν όλοι μαζί τη γουρνο-

συκωταριά που την είχε μαγειρέψει η νοικοκυρά με μπό-

λικα μυρωδικά και τη μπομποτοκουλούρα που μόλις την

είχαν βγάλει από τη θράκα της φωτιάς.

Από την αρχή της Αποκριάς τα παιδιά του χωριού πή-

γαιναν στο λόγγο, και με τις τζιβιέρες (κάτι σαν φορείο)

κουβαλούσαν ξύλα για τη φωτιά της Τσικνοπέμπτης. Τα

παιδιά κάθε γειτονιάς συναγωνίζονταν ποια θα φτιάξουν

τη μεγαλύτερη, την πιο φανταχτερή φωτιά.

Την Τσικνοπέμπτη έπιανε φωτιά η Αποκριά. Γινόταν

ένα σωστό πανηγύρι. Παντού τροκάκια, φλογέρες και

νταούλια. Έσμιγαν όλοι μαζί οι άνθρωποι του χωριού.

Ανοιγαν διάπλατα οι καρδιές τους για ένα ξέφρενο γιορ-

τάσι, με μεγάλη διάθεση για διασκέδαση.

Κάθε σπίτι είχε ανάψει και τη δική του γωνιά. Τα κα-

ζάνια ήταν φρεσκογανωμένα, όλα καθαρά. Μέσα εκεί

άρχιζε το λιώσιμο και το τσίκνισμα του γουρουνιού.

Όλοι λίγο – πολύ με πρώτη τη νοικοκυρά και τα παιδιά

ήταν λιγδωμένοι, καθώς ανακατέβονταν με τους γουρ-

νομεζέδες, με το λιώσιμο, το τσιγαρίδισμα του γου-

ρουνιού και τα λουκάνικα που γέμιζαν με κρεατικά και

λογιών – λογιών μπαχαρικά.

Η νοικοκυρά με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα, ειδική

για την περίπτωση, ανακάτευε τους γουρνομεζέδες στο

καζάνι για να ροδίσουν και να τσικνίσουν.

Γύρω από το καζάνι περίμενε όλη η παρέα για να

βγουν οι πρώτοι μεζέδες και να αρχίσει το γλέντι. Δεν

προλάβαινε η νοικοκυρά να βγάλει από το καζάνι τους

ροδοκοκκινισμένους μεζέδες και τα παιδιά τους άρπα-

ζαν και τους ξεκοκκάλιζαν στο άψε – σβήσε. Γύρω – τρι-

γύρω από το καζάνι χόρευαν και τραγουδούσαν. Όλα

απλά, απλό και το τραπέζι, γεμάτο με πιατέλες τσιγαρί-

δες – ανάβραστο κρέας – ροδοκόκκινα αχνιστά λουκά-

νικα, τυριά, κανάτες με κρασί, μοσχοβολημένα ψωμιά.

Όλα ήταν χαρούμενα, χοροί και τραγούδια, παντού

χαρές σ’ όλο το χωριό. Όλοι μαζί και πρώτος και καλύ-

τερος ο παιδόκοσμος. Δεν έλειπε κανείς. Η Αποκριά

ήταν μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.

Η μια γειτονιά πήγαινε στην άλλη για να δοκιμάσει

και εκεί τις τσιγαρίδες της νοικοκυράς, να αδειάσουν με-

ρικές μπουκάλες κρασί, να χορέψουν και να τραγουδή-

σουν. Έτσι άναβε περισσότερο το γλέντι.

Όταν κρύωναν οι τσιγαρίδες, το παστό όπως το έλε-

γαν, οι νοικοκυρές τις σιγύριζαν, τις έβαζαν μέσα στις

λαΐνες για σαράντα μέρες εντελώς κλειστές. Με τις λαΐ-

νες του χοιρινού περνούσε η φαμελιά όλο το χρόνο για

αρτιμή, για κρέας και καγιανάδες. Στο επάνω μέρος της

λαΐνας έβαζαν τη γλώσσα, τ’ αυτιά και την ουρά του

γουρουνιού για να τα φάνε της Αναλήψεως.

Το βράδυ της Τσικνοπέμπτης όλα τα παιδιά και πολ-

λοί μεγάλοι ήταν κατάμαυροι με τη μουντζούρα του τη-

γανιού και μασκαρεμένοι με διάφορα παρδαλά ρούχα

που τους είχαν φτιάξει οι γυναίκες του χωριού. Περίεργα

καπέλα και τεράστιες μύτες.

Το σωρό με τα ξύλα τα είχαν στολίσει με χάρτινες

γιρλάντες και φαναράκια. Το ίδιο βράδυ προτού ανά-

ψουν τη φωτιά σχωρνούνταν όλοι μεταξύ τους. Οι μι-

κρότεροι φιλούσαν το χέρι των γεροντότερων και κείνοι

τους σχωρνούσαν και τους εύχονταν και του χρόνου κα-

λύτερα. Μετά το συγχώριο οι μεγάλοι έβαζαν φωτιά στο

σωρό με τα ξύλα.

Όταν η φωτιά φούντωνε καλά άρχιζαν τα παιδιά και

μερικοί μεγάλοι να παραβγαίνουν στο πήδημα πάνω από

τη φωτιά. Όλα γίνονταν με ένα ξέφρενο ρυθμό γλεν-

τιού. Το κάθε παιδί, όπως ήταν, προσπαθούσε να πηδή-

σει την ψηλότερη φωτιά και όχι σπάνια έβγαινε

τσουρουφλισμένο, με τα γέλια, τα πειράγματα και τις

επευφημίες της παρέας. Το μεγαλύτερο ντόρο για να

ανάψει το γλέντι το έκαναν τα παιδιά.

Σ’ αυτό το πνεύμα της Αποκριάς, έτρωγαν, έπιναν,

χόρευαν και τραγουδούσαν ανάμεσα στ’ άλλα και το

σατιρικό τραγούδι.

Μια γριά μονοδοντού

άντρα γύρευε παντού

λάχανα μαγέρευε

και της ήρθε μια βουλή

μια βουλή κακή βουλή

για να πάει να παντρευτεί.

Δίνει μια του καπακιού

κι άλλη μία του τετζεριού

φάτε κότες λάχανα

γιατί εγώ θα παντρευτώ

θα πάρω άντρα υπουργό.

Γινόταν θεότρελο γλέντι, εύθυμες παρέες, κεφάτα πει-

ράγματα σε όλους και για όλους.

Τι στρίβεις το μουστάκι σου

το κάνεις σαν αγκίστρι

που κανείς δεν το χρειάστηκε

για γαϊδουρινό καπίστρι.

Έτσι περνούσαν στα χωριά μας με τη φτωχή σε δια-

σκεδάσεις ζωή το αποκριάτικο παραδοσιακό πανηγύρι.

Λίγες σερπαντίνες, μια χούφτα κομφετί και ένα πλαστικό

σφυράκι δεν φτάνουν για το αποκριάτικο γιορτάσι. Η

Αποκριά δεν είναι μια κοσμική συγκέντρωση με ένα χορό

που «μοντάρεται» βιαστικά για να γίνει κάποιος ντόρος ή

μια αναφορά στις στήλες των εφημερίδων. Γι’ αυτό

λέμε σήμερα. Γύρισε πίσω παλιά Αποκριά, για να μη με-

λαγχολεί ο τόπος και να μην ερημώνουν οι καρδιές

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ...ΕΦΥΓΑΝ ΤΟ 2008

Τoν αγαπημένo μας

ΑΛΕΞΙΟ ΝΙΚ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟ

ΕΤΩΝ 83

Θανώντα κηδεύομε σήμερα Τρίτη  09 Σεπτεμβρίου 2008 και ώρα 15.00π.μ. εκ του Ιερού Ναού Αγ. Δημητρίου Λατζοίου και παρακαλούμε τους συγγενείς και φίλους όπως προσέλθουν και παρακολουθήσουν την εκφορά του

Λαντζόι 09 Σεπτεμβρίου 2008

Η ΣΥΖΥΓΟΣ:Ελένη ΤΑ ΤΕΚΝΑ: Νικόλαος Νικολακόπουλος, Νικόλαος και Κων/να Αναστοπούλου, Γεωργία και Ιωάννης Παπαδόπουλος, Νίκη και Νικόλαος Βασιλόπουλος,

 ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΟΙ Λ. ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Την αγαπημένη μας

ΑΣΗΜΙΝΑ χα ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΤΩΝ 75

Θανούσα κηδεύομε σήμερα Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008 και ώρα 10.00π.μ. εκ του Ιερού Ναού Αγ. Δημητρίου Λατζοίου και παρακαλούμε τους συγγενείς και φίλους όπως προσέλθουν και παρακολουθήσουν την εκφορά της.

Λαντζόι 11 Οκτωβρίου 2008

ΤΑ ΤΕΚΝΑ: Γιώργος και Ζωή ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ : Νίκος και Ανδρέας Τ’ ΑΔΕΛΦΙΑ Τ’ ΑΝΙΨΙΑ ΟΙ Λ. ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ

Την αγαπημένη μας

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΘΕΟΔ. ΜΠΡΙΤΖΙΚΗ

ΕΤΩΝ 76

Θανούσα κηδεύομε σήμερα Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 15.00 εκ του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Λατζοΐου και παρακαλούμε τους συγγενείς και φίλους όπως παρακολουθήσουν την εκφορά της.

Λατζόι 12/12/2008

ΤΑ ΤΕΚΝΑ: Γιώργος και Μαρία, Ελένη και Βαγγέλης, ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ, ΤΑ ΑΝΙΨΙΑ, ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ

ΚΤΗΜΑ ΜΠΡΙΝΤΖΙΚΗ

Στο χωριό Λαντζόϊ βρίσκεται το οινοποιείο και οι αμπελώνες του Κτήματος Μπριντζίκη.Το οινοποιείο είναι μια οικογενειακή επιχείρηση, μια προσπάθεια που ξεκίνησε το 1996. Είναι εξοπλισμένο με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα οινοποίησης, διαθέτει υπόγεια κάβα και χώρο γευσιγνωσίας.

Η λειτουργία του οινοποιείου παίζει σημαντικό ρόλο στην αμπελοοινική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής. Σημαντική επίσης συμβολή στην ανάπτυξη της αμπελουργίας της περιοχής αποτελεί τόσο η καλλιέργεια του ιδιόκτητου αμπελώνα με τις ντόπιες ελληνικές ποικιλίες όσο και η πολύχρονη συνεργασία με ντόπιους παραγωγούς.

Το Κτήμα Μπριντζίκη μπορεί να προσφέρει:

• Ξεναγήσεις στις εγκαταστάσεις παραγωγής και στην υπόγεια κάβα.
• Ξεναγήσεις στον αμπελώνα, στον Μύλο (υπό κατασκευή) του κτήματος και περίπατο στις όχθες του ποταμού Ενιπέα.
• Γευσιγνωσία κρασιών σε συνδυασμό με τοπικές γεύσεις.
• Δυνατότητα αγοράς κρασιών.
• Δυνατότητα συνδυασμού επίσκεψης στον κοντινό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας και σε αξιοθέατα με φυσικές ομορφιές της περιοχής.

Το Κτήμα Μπριντζίκη έχει 100 στρ. ιδιόκτητους αμπελώνες στην ίδια περιοχή με το οινοποιείο. Είναι όμορο του ποταμού Ενιπέα. Η κοιλάδα του Ενιπέα δημιουργεί ένα ιδανικό οικοσύστημα για την καλλιέργεια του αμπελιού. Το έδαφος είναι αμμώδες και αργυλοπυλώδες.

Από το 1990 άρχισε η αναδιάρθρωση του παλιού αμπελώνα. Οι ποικιλίες που επιλέχθηκαν ήταν τοπικές με σκοπό την δημιουργία ιδιαίτερων γεύσεων στο κρασί. Συναντάμε λοιπόν την ποικιλία του Ροδίτη, Φιλέρι, Ασπρούδι, Τινακτορόγο, Αγιοργήτικο και Μαυροδάφνη.

Χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας μας είναι πως αρκούμαστε στην υπάρχουσα παραγωγή και στοχεύουμε να οινοποιούμε ποικιλίες που ταιριάζουν στο ημιορεινό κλίμα της Αρχαίας Ολυμπίας, κατανοώντας ότι ένα άριστο κρασί γίνεται μόνο όταν τα σταφύλια βρίσκονται στο μέγιστο της ποιότητας τους.

Ο αμπελώνας καλλιεργείται με Βιολογικό τρόπο και πιστοποιείται από τον ΒΙΟ ΕΛΛΑΣ.

ΕΝΙΠΕΑΣ

 Ποτάμιος ωραιότατος θεός κατά τη μυθολογία, που τον ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του βασιλιά της Ήλιδας, Σαλμωνέα. Ο Ενιπέας όμως δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της, έτσι λοιπόν βρήκε την ευκαιρία ο Ποσειδώνας που ήταν ερωτευμένος μαζί της και παίρνοντας την όψη του Ενιπέα την έκανε δική του στις εκβολές του ποταμού.

Ακόμη και σήμερα οι τοπικοί μύθοι μιλούν για τον Ενιπέα, έναν ωραίο άνδρα να λούζεται στα νερά του ποταμού.

Στις όχθες του Ενιπέα το κτήμα της οικογένειας Μπριντζίκη με τις επιλεγμένες ποικιλίες αμπελιού δίνει το κρασί που έχετε στο ποτήρι σας. Είναι κρασί από τον ίδιο τόπο που βοήθησε τον Ποσειδώνα να μεταμορφωθεί για την ένωσή του με την Τυρώ.

Είναι το κρασί για τα επινίκια στους Ολυμπιακούς αγώνες.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΛΑΤΖΟΙΟΥ

ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ (1950) γεννήθηκε στο χωριό Λαντζόϊ. Εκεί πέρασε τα παιδικά και τα μαθητικά του χρόνια. Τις μουσικές σπουδές του, τις άρχισε και τις ολοκλήρωσε στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Δάσκαλοί του η Ελένη Γαϊδεμβέργερ, ο Μιλτιάδης Κουτούκος, ο Αντίοχος Ευαγγελάτος.

Μεγάλο βήμα για την καθιέρωσή του αποτέλεσαν οι τρεις συναυλίες που έδωσε ως νέος συνθέτης, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, τον Αύγουστο του 1978, στο Θέατρο Λυκαβηττού.

Από τότε την μουσική του διαδρομή αποτυπώνουν 17 δίσκοι-CD, που μεταξύ αυτών είναι τα «Γράμματα στο Μακρυγιάννη», « οι Ξένες Πόρτες», τα « Λαϊκά Προάστια», οι «Προσανατολισμοί» οι «Αργοναύτες»,η «Μουσική για σαντούρι & ορχήστρα», οι «Ωδές» , μελοποιήσεις ποιημάτων του Μίκη Θεοδωράκη, του Διονύση Καρατζά κλπ. Ανέκδοτα έργα του η συμφωνιέτα «Ανταύγειες», η « Μουσική για βιολοντσέλλο και ορχήστρα», η σονάτα «Ελληνικό Καλοκαίρι», τα «Επιθαλάμια» κ.α.

Σημαντικές ορχήστρες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχουν παρουσιάσει το έργο του, σημειώνοντας εξαιρετική επιτυχία: Η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η Ορχήστρα των Χρωμάτων, η Suisse Romande της Γενεύης, η English Players του Λονδίνου, η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ) κλπ.

Από το 1978 έως τώρα έχει δώσει εκατοντάδες συναυλίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις και κωμοπόλεις της χώρας και έχει συμμετάσχει στα πιο ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά φεστιβάλ. Αίθουσες και χώροι υψηλού κύρους έχουν φιλοξενήσει την μουσική του. Το Queen Elizabeth Hall του Λονδίνου, η Alte Oper της Φραγκφούρτης, το Βerwlhallen της Στοκχόλμης, το Victoria Hall της Γενεύης, το Auditorium Sain Zermain και το Casino de Paris στο Παρίσι, το WDR στην Κολωνία, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού, η Αρχαία Ολυμπία, το Αρχαίο Ωδείο Πάτρας , οι Δελφοί κλπ. Επίσης έχει δώσει διαλέξεις στα Αγγλικά Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και East Anglia ( Νόριτς), όπως επίσης και σε αρκετές ελληνικές πόλεις και Πανεπιστήμια.

Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο «Αφήγηση των Ηχων» από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ από τις εκδόσεις Μαϊστρος, μόλις κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Αντι–Ηχήσεις».

Στην καλλιτεχνική του διαδρομή έχει συνεργαστεί με σημαντικότατους ερμηνευτές: Μπέλλου , Μητσιάς, Πρωτοψάλτη,Μοσχολιού, Βενετσάνου, Χριστογιαννόπουλος, Θεοδωρίδου, Καλογιάννης, Μηλιαρέσης, Μόσχος, Τκατσέβα, Δημητράτος, Φόρτη, κ.α.

Υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής για τρία χρόνια (1994 – 1997) της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και αμέσως μετά (1997-1999) Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, όπου μέσω αυτού δημιούργησε πρωτότυπες και μοναδικές εκδηλώσεις.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Δημοσθένης Δόγκας

Ο Δημοσθένης Δόγκας ήταν βουλευτής Ηλείας.Γεννήθηκε στο Λαντζόι Ηλείας και καταγόταν απο οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του ήταν δήμαρχος του δήμου Ώλενας και η αδερφή του σύζυγος του πολιτικού Σωτήριου Κρεκουκιώτη.

Το 1875 εκλέχτηκε δήμαρχος Ώλενας, το 1881 δήμαρχος Ολυμπίων και το 1887 δήμαρχος πάλι Ώλενας. Το 1881 έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα για την βουλευτική θέση, την οποία και κατέλαβε. Το 1895 και 1902 επανεκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας. Ήταν ακραιφνής υποστηρικτής της πολιτικής Τρικούπη ενώ επι πολλά χρόνια συνεργαζόταν με τον Στεφανοπουλικό συνδυασμό. Πολλές ήταν και οι προσπάθειες του για έλεγχο των εκλογικών αποτελεσμάτων με παράνομα μέσα.

Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1905 στο Κρεκούκι Ηλείας, όπου είχε μεταφερθεί απο την Αθήνα λόγω εξάντλησης. Η κηδεία του ήταν μεγαλοπρεπής και παρεβρέθηκε όλο το χωριό, ο βουλευτής και προσωπικός του φίλος Χρήστος Στεφανόπουλος καθώς και ο ανηψιός του, βουλευτής Ιωάννης Κρεκουκιώτης