Το δημοτικό διαμέρισμα Λαντζοίου,βρίσκεται 10 περίπου χιλιόμετρα νότιο-ανατολικά της Ωλένης. Είναι κτισμένο στις όχθες του άλλοτε μεγάλου και πανάρχαιου ποταμού Ενιππέα.Το χωριό παλιά ονομαζόταν Λαζαρίνα και βρισκόταν στην περιοχή του προφήτη Ηλία. Στην εποχή της Τουρκοκρατίας οι άνδρες της <<Λαζαρίνας>> εξαφανίστηκαν, και οι γυναίκες τους χήρες πια,και με τα παιδιά πίστεψαν ότι τους αιχμαλώτισαν και τους σκότωσαν οι τούρκοι. Γι’αυτό αναζήτησαν ένα άλλο μέρος πιο ασφαλές για να κατοικήσουν εκεί μαζί με τα παιδιά τους.Έτσι μετέφεραν την Λαζαρίνα στη θέση που βρίσκεται σήμερα και το ονομάτισαν Λαντζόι.Το όνομα Λαντζόι προέρχεται από τη λατινική λέξη Lanjo, και σημαίνει μισθοφόρος. Άρα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πρώην΄΄Λαζαρίνα΄ ονομάστηκε ‘΄Λαντζόι’’ επειδή οι άντρες του χωριού πήγαν μισθοφόροι και δεν σκοτώθηκαν,ούτε αιχμαλωτίστηκαν όπως ήθελαν να πιστέψουν οι ντόπιοι.Αυτό επιβεβαιώνεται κι από το γεγονός ότι οι Έλληνες της περιοχής μας,υπήρξαν μισθοφόροι των Ενετών(μαρτυρία σε ενετικά έγγραφα του 1500-1600) και είχαν σχηματίσει τα περίφημα ανταρτικά σώματα,γνωστά με το όνομα Stratioti. Το Λαντζόι ήταν υποδουλωμένο στους Τούρκους για 400 χρόνια.Μπορεί οι Τούρκοι να έκαναν καταστροφές , και να εκμεταλλεύτηκαν τους κατοίκους,, όμως κάποιοι από αυτούς ωφέλησαν πολύ το Λαντζόι. Η παράδοση λέγει ότι μια γυναίκα τουρκάλα κατοικούσε στο υψηλότερο σημείο του Λαντζοίου , και είχε πολλά χρήματα. Ένα ηλιόλουστο πρωινό βγήκε έξω από το από το σπίτι της και αγνάντεψε πολύ μακρυά,πέρα στον κάμπο ο οποίος ήταν ακαλλιέργητος. Έτσι η τουρκάλα ορκίστηκε να σπείρει τον κάμπο με αμπέλια,γιατί έλεγε ότι ήταν άδικο ένα τόσο γόνιμο και καρποφόρο έδαφος να μείνει ακαλλιέργητο. Αυτή η γυναίκα λοιπόν διέθεσε ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό και έβαλε ανθρώπους να πραγματοποιήσουν την επιθυμία της,η οποία ήταν επιτυχής και γι’αυτό σήμερα στην περιοχή μας υπάρχουν πολλά αμπέλια. Επίσης οι τούρκοι κατασκεύασαν μια υπέροχη βρύση έξω από το χωριό, η οποία σώζεται ως σήμερα. Λέγεται όμως ότι στο Λαντζόι υπήρχαν και τα λεγόμενα ‘’μπουντρούμια’’ , κρατητήρια των τούρκων όπου ρίχνονταν πολλοί χριστιανοί που έπεφταν στη δυσμένεια των τούρκων. Το Λαντζόι το 1840 αποτέλεσε έδρα του Δήμου Ωλένης , και το 1853 η έδρα μεταφέρθηκε στο καράτουλα. Το χωριό ήταν γνωστό για την μεγάλη παραγωγή ροδάκινων .Κάθε χρόνο το Σεπτέμβριο όλοι οι κάτοικοι μαζί μάζευαν τα ροδάκινα από τα χωράφια , και το βράδυ στην πλατεία του χωριού μαζεύονταν όλοι μικροί-μεγάλοι, έπιναν , χόρευαν , έλεγαν αστεία και γλεντούσαν χωρίς να λογαριάζουν την κούραση που είχαν υποστεί όλη μέρα. Η παραγωγή ροδάκινων άρχισε να μην αποδίδει πια , όταν ήρθε στην περιοχή η μεσογειακή μύγα ή μύγα της Αιγύπτου που σήμερα αποκαλούμε σκουληκόμυγα . Τα χωράφια ήταν είτε ελαιώνες , είτε αμπελώνες, είτε με σιτάρι, είτε με οπωροφόρα. Επίσης είχε και τέσσερις μύλους αριστερά και δεξιά του ποταμού Ενιππέα. Ήταν ο υδρόμυλος του Κοτσιρά, του Καρνέση , του Σκυλλακου , και του Αβδού Αγά. Οι κάτοικοι του Λαντζοίου , του Γραμματικού ,και του Αγίου Γεωργίου, πήγαιναν εκεί το σιτάρι τους ώστε να γίνει αλεύρι. Ο μυλωνάς είχε στην υπηρεσία του έναν επιστάτη που πρόσεχε το νερό που έφτανε από τον Ενιππέα ποταμό στον υδρόμυλο, γιατί το νερό περνούσε από ανώμαλο έδαφος και κάποιοι συγχωριανοί το έκοβαν από τα αυλάκια ,για να ποτίσουν τα χωράφια τους. Επίσης οι κάτοικοι ασχολούνταν ακόμα με την κτηνοτροφία, και την γεωργία, πελεκούσαν πεύκες και μάζευαν το ρετσίνι για να το πάνε στην βιομηχανία στις Καρούτες που λειτουργεί έως σήμερα. Στο Λαντζόι υπάγονται τα χωριά Άγιος Γεώργιος, κτισμένος στο λόφο βόρεια του Λαντζοίου, και του Γραμματικού με 6-10 οικογένειες που παλιά ήταν και η έδρα του Αβδού Αγά επί τις τουρκοκρατίας. Το πρώτο λεωφορείο ήρθε στο Λαντζόι ανάμεσα στο 1930 με 1935, και οι κάτοικοι που το έβλεπαν πρώτη φορά το φώναζαν Σατούρνια. Στην κοινότητα Λαντζοίου κάθε χρόνο ο εκπολιτιστικός σύλλογος διοργάνωνε τις γαιδουροδρομίες τις σακοδρομίες , και τις γυμναστικές επιδείξεις οι οποίες γινόντουσαν κάθε δεύτερη μέρα του Πάσχα και έπαιρναν μέρος Λαντζοναίοι και Αγιωργίτες.Το χωριό τότε ήταν το κεφαλοχώρι του Δήμου Ωλένης. Σήμερα είναι αρκετά μεγάλο , έχει 700 περίπου κατοίκους και είναι πολύ γραφικό. Τ0 Μάρτιο του 2009 δημιουργήθηκε ο πολιτιστικός σύλλογος (Άγιος Δημήτριος) οδηγώντας τα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού. Έχει Τρία (3) Καφενεία/Ψησταριές, δύο (2) Μίνι Μάρκετ, δύο (2) κρεοπωλεία ,ένα (1) Δημοτικό Σχολείο, ένα (1)Νηπιαγωγείο και ένα (1) Κοινοτικό Κατάστημα. Σ’ένα ύψωμα υπάρχει το ξωκλήσι του προφήτη Ηλία, πανω απο τις όχθες του ποταμού Ενιππέα το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου και μέσα στο χωριό δεσπόζει η κεντρική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου καθώς και η Αγία Κυριακή στο κοιμητήριο.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

O ΕΝΙΠΕΑΣ ΣΤΗΝ Α2 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ !!!!

Ο ΕΝΙΠΕΑΣ ΝΙΚΗΣΕ ΧΤΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 27-05-12 ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΑΣ ΤΟΝ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟ ΜΕ ΣΚΟΡ 1 - 0 ΣΤΑ ΜΠΑΡΑΖ ΑΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΑΝΟΔΟ ΣΤΗΝ Α2 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. (ΕΦΟΣΩΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ Η ΔΟΞΑ ΝΕΑΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ ΣΤΑ ΜΠΑΡΑΖ ΤΗΣ Δ ΕΘΝΙΚΗΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ,ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΜΠΑΡΑΖ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΙΠΕΑ ΚΑΙ ΗΛΕΙΑΚΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΙΟΥ).Ο ΕΝΙΠΕΑΣ ΑΝ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΜΟΝΟ ΙΣΟΠΑΛΙΑ,ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΤΟ 75ο ΛΕΠΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΖΟΙΤΗ. ΣΤΟ Α ΗΜΙΧΡΟΝΟ Ο ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΘΩΣ ΗΘΕΛΕ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ Ο ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΧΑΣΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ. ΑΡΓΟΤΕΡΑ Ο ΕΝΙΠΕΑΣ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΤΟ 75ο ΛΕΠΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΖΟΙΤΗ,ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΩΡΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ ΜΠΑΡΑΖ ΚΟΒΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΘΑ ΕΧΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ. ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου